Prijzenpolitiek

De laatste weken zijn er de facebookgroepen nogal wat topics over prijzen. Eigenlijk over te lage prijzen die gehanteerd worden door heel wat fotografen. Ook door fotografen die mooi werk afleveren en zich daardoor oneer aandoen en het zelfs niet leefbaar is aan die prijzen.

Nu, hier in Limburg liggen de prijzen over het algemeen lager dan in de omringende provincies.

Bovendien is er hier een fotografe die al meer dan 25jaar werkt aan die lage prijzen. Haar huwelijksreportageprijzen liggen zelfs nog onder die van mij….ze leeft nog altijd. Wie ben ik dan om te zeggen dat het niet leefbaar is.

Waarschijnlijk liggen m’n prijzen laag, te laag als ik m’n collega’s hoor. Maar met een orderboek dat niet gevuld is zoals het zou moeten begint een mens zich toch vragen te stellen. Ofwel zijn m’n foto’s niet goed genoeg, ofwel is m’n prijs te hoog. En vaak heb ik die indruk en begint een mens te twijfelen. En de publicaties eind vorig jaar stellen me gerust dat de foto’s niet zo slecht zijn.

Naar de prijzen van de concurrenten of collega’s kijken zou je eigenlijk niet mogen doen maar onlangs las ik in een reklameblaadje dat iemand commuiniereportages aanbood tegen 39euro inclusief afdrukken, hier 5km van m’n deur. Voor 39 euro ga ik in elk geval geen familietijd opofferen om foto’s te maken, hoe graag ik ook fotografeer. Het fotograferen in bijberoep eist toch behoorlijk wat van het gezinsleven.  Bovendien geeft het fotograferen aan groupon prijzen erg weinig ademruimte.  Noodzakelijke investeringen of materiaalpech zou wel eens kunnen zorgen dat je zonder zuurstof komt te zitten.

Nu, er zullen wel collega’s zijn die boven dit alles staan en waarop een ‘goedkope’ collega in de directe omgeving geen invloed heeft. En waarvoor het niks uitmaakt of mensen wel of niet bij hen boeken. En het klopt dat voor elke prijsklassen een publiek is. Maar toch. Als starter, die met vaste kledingmerkfabrikanten een binding heeft, is elk opdrachtje welkom.

Maar facebook is vaak de ‘goed-nieuws-show’ in hoogsteigen persoon. Het doet me soms ook vragen stellen bij het ordeboekje van m’n duurdere collega’s. Het is niet te geloven hoeveel ‘gratis’ fotoshoots er weggegeven worden bij elke 10 ‘likes’ op een facebookprofiel, of iets in die trend in elk geval.  Andere collega’s klagen dan weer dat ze het super druk hebben met nabewerken, maar 2 minuten later vragen ze een tfcd model voor de komende zondag. Alles op het feestbook is met een serieus korreltje zout te nemen lijkt me zo.

Nu, ja. Tijd dat ik alles ga overdenken. Over het nog verder aanbieden van digitale bestanden of het enkel aanbieden van afdrukken.  Toen ik startte in bijberoep had ik geen contacten om prints aan te bieden. Intussen is dat dus veranderd.

 

Comments

comments

Leave a reply